Manifestacións
Nestas últimas semanas, España acolle protestas que, desde a capital, se estenderon ás outras cidades do país.
Todo comezou co desafiuzamento de Maricarmen o 23 de setembro, cando foi expulsada da vivenda na que vivira durante 71 anos e levada ao hospital, onde días despois faleceu, pero non sen antes pedir que se continuase loitando polo dereito á vivenda.
Maricarmen foi o misto que acendeu as protestas, que comezaron coa acampada na Porta do Sol de Madrid e de alí continuaron estendéndose por todo o país. O seu caso converteuse nun símbolo da loita polo dereito a unha vivenda digna e desencadeou unha crise política que culminou co anuncio das vindeiras eleccións xerais anticipadas para o 29 de novembro.
A 19 de outubro, a acampada continúa. O 12 de outubro, ao remate do desfile militar do Día da Festa Nacional, grupos de rapaces de clase alta acudiron á Porta do Sol con bandeiras e simboloxía franquista, increpando as persoas acampadas en defensa do dereito á vivenda. Insultos, ameazas e ata cantaron o «Cara al sol»...
O problema da vivenda é moi real. Sen ir máis lonxe, en 2013, durante o mandato de Ana Botella, a Empresa Municipal de Vivenda e Solo de Madrid vendeu 1.860 vivendas públicas a un grupo vencellado ao fondo Blackstone e, en 2018, o Tribunal de Contas considerou que a operación se fixera por debaixo do valor estimado das construcións, causando un prexuízo de case 23 millóns de euros ás arcas públicas. Enseguida, estes fondos comezaron a subir os alugueiros e a xerar conflitos polos dereitos de compra. Aínda que o Tribunal de Contas condenou a Ana Botella, en 2019 o Tribunal Supremo revogou a condena e absolveuna a ela e a todos os responsables. Este conflito segue vivo neste 2026.
Pero durante ese ano 2013, Ignacio González vendeu outras 2.935 vivendas públicas a este tipo de fondos... E xa en 2010, Ruiz-Gallardón vendeu 630...
Despois deste pequeno resumo do que aconteceu na Comunidade de Madrid, queda claro que alí se sementou o primeiro combustible que neste 2026 prendeu co misto de Maricarmen... Empresas estranxeiras veñen e especulan co dereito de todos, un dereito que está na Constitución.
Pero hai persoas, amigos meus, que sacan o tema de conversación dos acampados na Porta do Sol, tachándoos de maleantes, vagos e drogados... Aplauden os membros da extrema dereita que van alí insultalos e, ao mesmo tempo, culpan o Goberno de non construír suficiente vivenda pública. E xa vemos que foi precisamente en Madrid onde todos os dirixentes da dereita que gobernaron desde 2010 se dedicaron a vender o que se construíra co diñeiro dos impostos de todos os cidadáns...
Deixovos uns videomontaxes das protestas que houbo en España e noutros paises europeos.
Terra e auga
O domingo 18 de outubro reunión de comuneiros da CMVMC da nosa parroquia.
Nel tratouse a resposta recibida da confederación en referencia ao canon de regadío do Val de Lemos onde informan da aceptación do recurso en algunhas parcelas e a desestimación noutras.
Teño moito que dicir sobre a xestión dos recursos en Piño en xeral, xa o teño reflectido máis dunha vez ao largo dos anos nesta web e tal vez en canto teña un intre volva facer un repaso inda que sexa para deixar constancia de que habemos persoas que o que queremos é progresar ir hacia adiante e adecuar o noso territorio aos tempos nos que estamos. Esta falta de implicación e acción dos propios veciños no desenvolvemento de Piño é patente e a existente non vai encamiñada de ningún xeito hacia unha mellora real
Até sempre, Mestre
A prensa escrita galega fai eco en primeira páxina do pasamento de Xosé Manuel Beiras. «ADEUS A BEIRAS Morre aos 90 anos o histórico referente do nacionalismo...» , destaca El Progreso de Lugo na súa portada de hoxe, 09 de outubro de 2026.
Pola súa banda, La Voz de Galicia escolle o lema «Adeus a un xigante do nacionalismo» para a súa primeira páxina.
Chama moito a atención porque, dende o ano 2019, cando comecei a rexentar a libraría, foron moi contadas as veces nas que estes dous medidos publicaran na primeira páxina novas en galego, agás en momentos moi puntuais, coma no Día das Letras Galegas ou como neste caso, ante unha nova que trascende á historia recente de Galicia.
Fronte a esta realidade, o papel de Nós Diario, único xornal impreso que se publica integramente en galego dende o 2 de xaneiro de 2020, apostando pola lingua propia e dando espazo a realidade social, cultural e politica que se desenvolve en galego, titulaba o pasamento de Beiras como podes ver na ligazón.
A capela ardente instalouse no Museo do Pobo Galego, en Santiago de Compostela, nunha homenaxe publica a onde moitas persoas acudiron para renderlle o último tributo.
Á saída, o cadaleito, cuberto pola bandeira galega deseñada por Castelao, co escudo e a lenda «Denantes mortos que escravos», foi portado polos seus netos, os seus dous fillos e os seus amigos e discípulos Antón Sánchez e Martiño Noriega.
Unha multitude acompañouno entre aplausos e música tradicional ata o cemiterio de Boisaca.
Beiras foi, sen dúbida, e seguirá sendo un espello no que mirarse para todos aqueles que traballan e pelexan polos dereitos da clase traballadora, así como un referente inmortal do nacionalismo galego contemporáneo e un referente polo seu compromiso coa lingua e cultura galegas.
